مقدمه: ریزش آب دهان گربه، نشانه چیست؟
ریزش آب دهان یا بزاق از دهان گربه، که در اصطلاح پزشکی به آن “پتیالیسم” (Ptyalism) یا “سیالوره” (Sialorrhea) گفته می شود، می تواند دلایل متعددی داشته باشد. این وضعیت گاهی اوقات کاملاً طبیعی و بی خطر است و نشان دهنده هیجان، آرامش یا حتی انتظار غذاست. اما در بسیاری از موارد، ریزش آب دهان می تواند نشانه ای از یک مشکل جدی تر پزشکی باشد که نیاز به توجه فوری دامپزشکی دارد. شناخت تفاوت بین این دو حالت برای هر صاحب گربه ای ضروری است تا بتواند به موقع واکنش نشان دهد و سلامت حیوان خانگی خود را تضمین کند. در این مقاله به بررسی جامع دلایل ریزش آب دهان در گربه ها، از موارد طبیعی گرفته تا نشانه های هشداردهنده و روش های تشخیص و درمان آن خواهیم پرداخت.
چه زمانی ریزش آب دهان گربه طبیعی و بی خطر است؟
همه موارد ریزش آب دهان در گربه ها نشان دهنده بیماری نیست. در برخی شرایط، این یک واکنش فیزیولوژیکی طبیعی و کاملاً بی خطر است که جای نگرانی ندارد.
هنگام ابراز خوشحالی، آرامش یا لذت (مانند خُرخُر کردن و ماساژ)
بسیاری از گربه ها هنگام ابراز نهایت خوشحالی، آرامش یا لذت، مانند زمانی که صاحبشان آنها را نوازش می کند، خرخر می کنند و با پنجه هایشان ماساژ می دهند، ممکن است کمی آب دهانشان بریزد. این واکنش اغلب با احساس آرامش عمیق و رضایت همراه است و نشانه ای از پیوند قوی با صاحبشان می باشد. در این حالت، ریزش آب دهان معمولاً اندک و موقتی است و پس از قطع نوازش یا اتمام لحظه لذت، متوقف می شود.
در انتظار غذا یا دیدن خوراکی
درست مانند انسان ها، گربه ها نیز ممکن است در واکنش به دیدن یا بوییدن غذای مورد علاقه خود، یا حتی شنیدن صدای باز شدن قوطی غذا، بزاق بیشتری تولید کنند. این یک رفلکس طبیعی برای آماده سازی دستگاه گوارش جهت هضم غذا است. این نوع ریزش آب دهان معمولاً کوتاه مدت است و با شروع غذا خوردن یا دور شدن محرک، متوقف می شود.
واکنش به طعم های ناخوشایند (مانند داروها یا خوراکی های خاص)
گربه ها حس چشایی بسیار حساسی دارند. اگر طعم ناخوشایندی را تجربه کنند، مانند زمانی که داروی تلخی به آنها داده می شود یا به طور تصادفی ماده ای با طعم ناپسند را لیس می زنند، ممکن است برای شستشوی دهان و دفع آن طعم، بزاق زیادی تولید کنند. این واکنش معمولاً بلافاصله پس از مواجهه با طعم ناخوشایند آغاز شده و پس از چند دقیقه فروکش می کند.
دلایل نگران کننده و غیرطبیعی ریزش آب دهان گربه

اگر ریزش آب دهان گربه شما مداوم، شدید یا همراه با علائم دیگری است، می تواند نشان دهنده یک مشکل پزشکی جدی باشد که نیاز به بررسی دامپزشک دارد.
بیماری های پریودنتال و التهاب لثه (ژنژیویت)
یکی از شایع ترین دلایل ریزش آب دهان در گربه های بالغ، مشکلات دندانی و لثه است. تجمع پلاک و جرم دندان منجر به التهاب لثه (ژنژیویت) و در نهایت بیماری پریودنتال می شود. این شرایط دردناک هستند و می توانند باعث افزایش ترشح بزاق، بوی بد دهان، قرمزی و خونریزی لثه و حتی از دست دادن دندان شوند. برای جلوگیری از جرم و التهاب لثه، استفاده از اقلام استاندارد نظیر اسپری دنتال و محلول دهانشویه بسیار توصیه میشود.
آبسه یا زخم در دهان گربه
آبسه ها یا زخم ها در دهان، زبان، لثه یا گونه ها می توانند بسیار دردناک باشند و باعث افزایش ترشح بزاق شوند. این زخم ها ممکن است ناشی از ضربه، عفونت، یا حتی خوردن اجسام تیز باشند. گربه ای با آبسه یا زخم دهانی ممکن است در غذا خوردن مشکل داشته باشد یا از غذا خوردن امتناع کند.
شکستگی دندان یا مشکلات فک
دندان های شکسته، ترک خورده یا لق، به خصوص اگر پالپ دندان در معرض دید قرار گیرد، می توانند درد شدیدی ایجاد کنند و منجر به ریزش آب دهان شوند. همچنین، مشکلات مربوط به فک مانند شکستگی یا دررفتگی نیز می تواند باعث درد و افزایش بزاق ریزی شود.
تومورها و ضایعات دهانی
وجود تومورها (خوش خیم یا بدخیم) یا سایر ضایعات غیرطبیعی در دهان یا گلو می تواند مکانیسم بلع را مختل کرده و منجر به تجمع و ریزش بزاق شود. این تومورها ممکن است در ابتدا کوچک و بدون درد باشند، اما با رشد، علائم بیشتری از خود نشان می دهند.
علائم همراه با گیر کردن جسم خارجی
یکی از دلایل شایع و اورژانسی ریزش آب دهان، گیر کردن جسم خارجی در دهان یا گلوی گربه است. این اجسام می توانند شامل استخوان، نخ، سوزن، تکه های اسباب بازی یا حتی علف باشند. گربه سعی می کند با افزایش بزاق، جسم را خارج کند و ممکن است علائم دیگری مانند سرفه، تلاش برای بلع، یا مالیدن پنجه به دهان نیز نشان دهد.
مسمومیت با گیاهان، مواد شیمیایی یا داروها (از جمله مسمومیت گربه با حشره کش ها)
مسمومیت یکی از دلایل بسیار جدی و خطرناک ریزش آب دهان است. گربه ها ممکن است با خوردن گیاهان سمی (مانند لیلیوم، آزالیا)، مواد شیمیایی خانگی (مانند پاک کننده ها، ضد یخ)، حشره کش ها، یا حتی مصرف دوز بالای داروهای انسانی یا حیوانی مسموم شوند. ریزش آب دهان در این موارد معمولاً ناگهانی و شدید است و می تواند همراه با استفراغ، اسهال، لرزش، تشنج و بی حالی باشد.
بیماری های دستگاه گوارش و التهاب معده
مشکلات گوارشی مانند التهاب معده (گاستریت)، زخم معده، یا بیماری التهابی روده (IBD) می توانند باعث حالت تهوع شوند. حالت تهوع در گربه ها اغلب با افزایش ترشح بزاق همراه است، زیرا بدن سعی می کند با این کار از مری در برابر اسید معده محافظت کند. این موارد معمولاً با استفراغ، کاهش اشتها و تغییر در عادات مدفوع همراه هستند. تقویت سیستم گوارش با مکملهای باکیفیت مانند خمیر مالت به بهبود عملکرد معده کمک میکند.
حالت تهوع در سفر (بیماری حرکت)
برخی گربه ها در طول سفر با ماشین یا سایر وسایل نقلیه دچار بیماری حرکت می شوند. این حالت تهوع می تواند منجر به افزایش ترشح بزاق، لیسیدن لب ها و در نهایت استفراغ شود. این وضعیت معمولاً پس از اتمام سفر بهبود می یابد.
علائم استرس و اضطراب در گربه ها
استرس و اضطراب شدید نیز می تواند باعث واکنش های فیزیکی در گربه ها شود، از جمله افزایش ترشح بزاق. این حالت ممکن است در مواجهه با تغییرات محیطی، ملاقات با افراد غریبه، یا ترس شدید رخ دهد. ریزش آب دهان ناشی از استرس معمولاً موقتی است و با برطرف شدن عامل استرس زا، از بین می رود.
کلسی ویروس گربه (Feline Calicivirus – FCV)
کلسی ویروس یکی از عوامل بیماری های تنفسی فوقانی در گربه ها است که می تواند منجر به ایجاد زخم در دهان و زبان شود. این زخم ها بسیار دردناک هستند و باعث افزایش ترشح بزاق، بی اشتهایی و تب می شوند.
رینتراکئیت ویروسی گربه (Feline Viral Rhinotracheitis – FVR)
این ویروس که توسط هرپس ویروس گربه ایجاد می شود، نیز می تواند باعث علائم تنفسی فوقانی شدید و زخم هایی در دهان و زبان شود که به نوبه خود منجر به ریزش آب دهان می گردد. علائم دیگر شامل عطسه، ترشحات بینی و چشم و تب است.
هاری (Rabies)
هاری یک بیماری ویروسی بسیار خطرناک و کشنده است که بر سیستم عصبی مرکزی تأثیر می گذارد. ریزش شدید آب دهان (هیدروفوبیا) یکی از علائم کلاسیک هاری است، هرچند این بیماری در گربه های واکسینه شده بسیار نادر است. علائم دیگر شامل تغییرات رفتاری، پرخاشگری و فلج می باشد.
نارسایی کلیه یا بیماری های کبدی
بیماری های سیستمیک مانند نارسایی کلیه یا بیماری های کبدی می توانند منجر به تجمع سموم در بدن شوند که می تواند باعث زخم در دهان، بوی بد دهان و افزایش ترشح بزاق شود. این بیماری ها معمولاً با علائم دیگری مانند افزایش تشنگی و ادرار، کاهش وزن و بی حالی همراه هستند.
دیابت و سایر بیماری های متابولیک
در موارد نادر، بیماری هایی مانند دیابت کنترل نشده یا سایر اختلالات متابولیک می توانند باعث بروز زخم در دهان یا سایر مشکلات سلامتی شوند که به طور غیرمستقیم منجر به ریزش آب دهان می گردند.
سرطان یا تومورهای غیردهانی
گاهی اوقات، تومورهایی در نقاط دیگر بدن، به خصوص در دستگاه گوارش یا غدد بزاقی، می توانند بر عملکرد بلع یا تولید بزاق تأثیر بگذارند و منجر به ریزش آب دهان شوند.
ریزش کف سفید از دهان گربه: علامتی جدی که نباید نادیده گرفته شود

ریزش کف سفید از دهان گربه، به خصوص اگر ناگهانی و شدید باشد، معمولاً نشانه ای از یک وضعیت اورژانسی و بسیار جدی است که نیاز به مراجعه فوری به دامپزشک دارد. این حالت اغلب نشان دهنده تهوع شدید، مسمومیت، یا یک مشکل عصبی است.
شکستگی فک یا آسیب به بافت های نرم
شکستگی فک یا آسیب های شدید به بافت های نرم دهان و گلو می تواند باعث درد شدید، عدم توانایی در بلع و در نتیجه تجمع و کف آلود شدن بزاق شود. این آسیب ها ممکن است ناشی از ضربه، تصادف یا سقوط باشند.
جراحات ناشی از مبارزه با حیوانات دیگر
درگیری با حیوانات دیگر، به خصوص گربه های دیگر یا سگ ها، می تواند منجر به زخم های عمیق یا آبسه در ناحیه سر و گردن شود که ممکن است باعث درد و ریزش کف از دهان گردد. این جراحات می توانند عفونی شده و وضعیت را بدتر کنند.
مسمومیت حاد و اورژانسی
همانطور که قبلاً ذکر شد، مسمومیت حاد با مواد شیمیایی، گیاهان سمی یا داروها یکی از دلایل اصلی ریزش کف سفید از دهان است. این کف اغلب ناشی از واکنش بدن به سموم و تلاش برای استفراغ یا دفع آنهاست. در این شرایط، علائم دیگری مانند تشنج، بی حالی شدید، لرزش و مشکلات تنفسی نیز مشاهده می شود.
تشنج و صرع
در طول یک حمله تشنجی یا صرع، گربه ممکن است کنترل عضلات خود را از دست بدهد و بزاق زیادی تولید کند که به دلیل انقباضات عضلانی و عدم توانایی در بلع، به صورت کف سفید از دهان خارج می شود. تشنج یک وضعیت اورژانسی است و نیاز به توجه فوری دامپزشک دارد.
استرس و ترس شدید
در موارد بسیار شدید استرس، ترس یا اضطراب، برخی گربه ها ممکن است واکنش های فیزیولوژیکی شدیدی نشان دهند که شامل تولید بزاق زیاد و کف آلود شدن آن می شود. این حالت معمولاً در موقعیت های بسیار ترسناک یا دردناک رخ می دهد.
چه زمانی باید فوراً به دامپزشک مراجعه کرد؟ (علائم هشداردهنده)

شناخت علائم هشداردهنده برای حفظ جان گربه شما حیاتی است. در صورت مشاهده هر یک از موارد زیر، فوراً با دامپزشک خود تماس بگیرید.
ریزش آب دهان مداوم و شدید
اگر ریزش آب دهان گربه شما به صورت مداوم و شدید ادامه دارد و با هیچ یک از دلایل طبیعی (مانند خوشحالی یا انتظار غذا) قابل توجیه نیست، باید به آن به عنوان یک علامت هشداردهنده نگاه کرد.
همراهی با علائمی مانند بی حالی، بی اشتهایی، استفراغ یا اسهال
ریزش آب دهان همراه با علائم عمومی بیماری مانند بی حالی، عدم تمایل به غذا خوردن یا نوشیدن آب، استفراغ مکرر یا اسهال، نشان دهنده یک مشکل سیستمیک یا مسمومیت جدی است.
مشاهده خونریزی یا تورم در دهان
هرگونه خونریزی از دهان، لثه ها، یا مشاهده تورم غیرطبیعی در ناحیه دهان، فک یا صورت، نیاز به بررسی فوری دامپزشک دارد. این می تواند نشانه ای از آسیب، عفونت شدید یا تومور باشد.
تغییر در رفتار و فعالیت های گربه
اگر گربه شما ناگهان گوشه گیر شده، از بازی کردن امتناع می کند، پرخاشگر شده یا به طور کلی رفتار غیرعادی از خود نشان می دهد که با ریزش آب دهان همراه است، باید جدی گرفته شود.
دشواری در بلع یا تنفس
اگر گربه شما در بلع غذا یا آب مشکل دارد، یا علائم دشواری در تنفس مانند نفس نفس زدن، سرفه یا خس خس سینه نشان می دهد، این یک وضعیت اورژانسی است که می تواند ناشی از گیر کردن جسم خارجی، تورم گلو یا مشکلات تنفسی باشد.
ریزش کف سفید از دهان
همانطور که قبلاً توضیح داده شد، ریزش کف سفید از دهان تقریباً همیشه یک علامت اورژانسی است و نباید نادیده گرفته شود. این حالت می تواند نشان دهنده مسمومیت، تشنج یا مشکلات جدی دیگر باشد.
تشخیص علت ریزش آب دهان در دامپزشکی
برای درمان موثر، تشخیص دقیق علت ریزش آب دهان ضروری است. دامپزشک با استفاده از روش های مختلف به این مهم دست می یابد.
معاینه فیزیکی کامل و دقیق دهان گربه
اولین گام، معاینه فیزیکی کامل گربه، با تمرکز ویژه بر دهان، دندان ها، لثه ها، زبان، گلو و فک است. دامپزشک به دنبال زخم، تورم، اجسام خارجی، دندان های شکسته یا لق، علائم التهاب و تومورها می گردد. گاهی اوقات برای انجام معاینه دقیق تر، ممکن است نیاز به آرام بخشی گربه باشد.
آزمایشات تشخیصی (آزمایش خون، آزمایش ادرار، تصویربرداری رادیوگرافی و سونوگرافی)
بسته به یافته های معاینه فیزیکی، دامپزشک ممکن است آزمایشات تکمیلی را توصیه کند. آزمایش خون می تواند اطلاعاتی در مورد عملکرد کلیه، کبد، وجود عفونت یا مسمومیت ارائه دهد. آزمایش ادرار نیز می تواند به تشخیص بیماری های کلیوی و متابولیک کمک کند. تصویربرداری رادیوگرافی (اشعه ایکس) از دهان و فک برای بررسی شکستگی دندان ها، استخوان فک، یا وجود اجسام خارجی مفید است. سونوگرافی نیز ممکن است برای بررسی اندام های داخلی مانند کبد و کلیه ها یا تشخیص تومورهای غیردهانی استفاده شود.
بررسی سابقه پزشکی و رژیم غذایی گربه
دامپزشک سوالاتی در مورد سابقه پزشکی گربه، واکسیناسیون، داروهای مصرفی، رژیم غذایی، دسترسی به مواد شیمیایی یا گیاهان، و هرگونه تغییر اخیر در محیط یا رفتار گربه از شما خواهد پرسید. این اطلاعات می تواند سرنخ های مهمی برای تشخیص علت ریزش آب دهان فراهم کند.
درمان ریزش آب دهان گربه بر اساس علت
درمان ریزش آب دهان کاملاً به علت زمینه ای آن بستگی دارد. پس از تشخیص دقیق، دامپزشک برنامه درمانی مناسب را توصیه خواهد کرد.
درمان مشکلات دهان و دندان (مانند جرم گیری یا کشیدن دندان)
اگر علت ریزش آب دهان مشکلات دندانی باشد، درمان شامل جرم گیری حرفه ای دندان ها، کشیدن دندان های آسیب دیده یا عفونی، و درمان آبسه های دهانی است. این اقدامات معمولاً تحت بیهوشی انجام می شوند.
اقدامات درمانی برای مسمومیت (تزریق پادزهر یا داروهای حمایتی)
در موارد مسمومیت، درمان باید فوری باشد. این ممکن است شامل القای استفراغ (در صورتی که سم خورده شده برای این کار مناسب باشد و زمان کافی از مصرف آن نگذشته باشد)، تجویز ذغال فعال برای جذب سموم، تزریق پادزهر خاص (در صورت وجود) و درمان های حمایتی مانند مایع درمانی و داروهای کنترل تشنج باشد.
مدیریت بیماری های داخلی (تجویز دارو یا تغییر رژیم غذایی)
برای بیماری های داخلی مانند نارسایی کلیه، بیماری کبدی یا دیابت، درمان شامل تجویز داروهای خاص، تغییر رژیم غذایی، و مدیریت علائم است. این درمان ها معمولاً طولانی مدت هستند و نیاز به پیگیری منظم دارند.
درمان های حمایتی و کاهش استرس
در مواردی که ریزش آب دهان ناشی از استرس یا حالت تهوع باشد، دامپزشک ممکن است داروهای ضد تهوع، آرام بخش های خفیف، یا توصیه هایی برای کاهش استرس محیطی ارائه دهد. ایجاد یک محیط آرام و امن برای گربه می تواند در این موارد بسیار کمک کننده باشد.
آیا بزاق دهان گربه خطرناک است؟ (سوالات پرتکرار کاربران)
بسیاری از صاحبان گربه نگرانند که بزاق دهان گربه شان برای آنها یا سایر حیوانات خانگی خطرناک باشد.
جنبه های بهداشتی و انتقال بیماری ها به انسان
بزاق گربه به خودی خود خطرناک نیست، اما می تواند حاوی باکتری ها، ویروس ها یا انگل هایی باشد که در صورت تماس با زخم های باز یا غشاهای مخاطی انسان، به طور بالقوه بیماری زا باشند. به عنوان مثال، باکتری پاستورلا مولتوسیدا که معمولاً در دهان گربه ها یافت می شود، می تواند در صورت گازگرفتگی یا خراشیدگی عمیق، باعث عفونت در انسان شود. همچنین، انگل هایی مانند توکسوپلاسما گوندی (که البته بیشتر از طریق مدفوع منتقل می شود) نیز می توانند در بزاق گربه یافت شوند، اگرچه انتقال مستقیم از بزاق به انسان بسیار نادر است. رعایت بهداشت دست پس از تماس با گربه، به خصوص اگر آب دهانش می ریزد، همیشه توصیه می شود.
نگرانی های مربوط به آلرژی به بزاق گربه
بسیاری از افراد به گربه ها آلرژی دارند و اغلب تصور می کنند که این آلرژی به موی گربه است. اما در واقع، آلرژی بیشتر به پروتئین های موجود در بزاق (مانند پروتئین Fel d 1)، ادرار و سلول های پوستی مرده (شوره) گربه است. گربه ها هنگام لیسیدن خود، این پروتئین ها را روی موهایشان پخش می کنند که سپس در هوا معلق شده و باعث واکنش های آلرژیک در افراد حساس می شود. بنابراین، بزاق گربه برای افراد آلرژیک می تواند عامل تحریک کننده باشد.
راه های پیشگیری و مراقبت برای سلامت دهان گربه
پیشگیری همیشه بهتر از درمان است. با رعایت برخی نکات می توان خطر ریزش آب دهان ناشی از بیماری را کاهش داد.
معاینات منظم دامپزشکی و بهداشت دهان و دندان (مانند مسواک زدن گربه)
معاینات منظم دامپزشکی، حداقل سالی یک بار، برای تشخیص زودهنگام مشکلات دندانی و سایر بیماری ها حیاتی است. بهداشت دهان و دندان در خانه، از جمله مسواک زدن منظم دندان های گربه با خمیر دندان مخصوص حیوانات، می تواند به طور قابل توجهی از تجمع پلاک و جرم دندان جلوگیری کند. همچنین استفاده از ژل های دهانی یا افزودنی های آب آشامیدنی مخصوص گربه نیز می تواند مفید باشد.
ایجاد محیط امن و عاری از سموم و مواد خطرناک
خانه خود را برای گربه ایمن کنید. تمام گیاهان سمی را از دسترس گربه خارج کنید. مواد شیمیایی خانگی، داروها و حشره کش ها را در مکان های قفل شده و دور از دسترس نگهداری کنید. هرگز اجازه ندهید گربه به مواد ضد یخ یا سایر مایعات خطرناک دسترسی پیدا کند. این اقدامات می تواند از مسمومیت های احتمالی جلوگیری کند.
رژیم غذایی مناسب و تشویق به جویدن
رژیم غذایی متعادل و با کیفیت برای سلامت عمومی گربه، از جمله سلامت دهان و دندان، ضروری است. برخی غذاهای خشک مخصوص طراحی شده اند تا به کاهش تجمع پلاک دندان کمک کنند. همچنین، ارائه اسباب بازی های مخصوص جویدن (که برای گربه ایمن باشند) می تواند به تمیز نگه داشتن دندان ها و کاهش استرس کمک کند.
سوالات متداول
در ادامه به برخی از سوالات پرتکرار کاربران در مورد ریزش آب دهان گربه پاسخ می دهیم:
سؤال: چرا بزاق دهان گربه من زیاد می ریزد؟
پاسخ: ریزش آب دهان گربه می تواند دلایل مختلفی داشته باشد که شامل موارد طبیعی مانند خوشحالی، آرامش، انتظار غذا یا واکنش به طعم های ناخوشایند است. اما دلایل نگران کننده تری مانند مشکلات دندانی (جرم و التهاب لثه)، زخم یا آبسه در دهان، گیر کردن جسم خارجی، مسمومیت، بیماری های گوارشی، عفونت های ویروسی (مانند کلسی ویروس)، بیماری های کلیوی یا کبدی و حتی استرس شدید نیز می توانند باعث این حالت شوند.
سؤال: آیا آب دهان گربه نجس است؟
پاسخ: از نظر فقهی در اسلام، بزاق گربه پاک محسوب می شود و نجس نیست. با این حال، از نظر بهداشتی، بزاق گربه ممکن است حاوی باکتری ها یا عوامل بیماری زا باشد، به خصوص اگر گربه بیمار باشد. بنابراین، توصیه می شود پس از تماس با بزاق گربه، دست ها را به خوبی بشویید.
سؤال: درمان خانگی عفونت دهان گربه چیست؟
پاسخ: عفونت دهان گربه یک وضعیت پزشکی است و درمان خودسرانه در خانه به هیچ وجه توصیه نمی شود. عفونت های دهانی می توانند بسیار دردناک باشند و در صورت عدم درمان صحیح، منجر به مشکلات جدی تر مانند از دست دادن دندان، گسترش عفونت به سایر نقاط بدن و حتی مشکلات سیستمیک شوند. برای تشخیص و درمان صحیح، باید حتماً به دامپزشک مراجعه کرد. دامپزشک ممکن است آنتی بیوتیک، داروهای ضد التهاب یا حتی جرم گیری و کشیدن دندان را توصیه کند.
سؤال: چگونه می توانم بفهمم گربه ام مسموم شده است؟
پاسخ: علائم مسمومیت در گربه ها بسیار متنوع است و به نوع سم بستگی دارد، اما برخی از علائم رایج شامل ریزش شدید آب دهان (که ممکن است کف آلود باشد)، استفراغ، اسهال، بی حالی شدید، ضعف، لرزش، تشنج، از دست دادن تعادل، مشکلات تنفسی، تغییر در رنگ لثه ها، و بی اشتهایی است. اگر به مسمومیت مشکوک هستید، باید فوراً و بدون اتلاف وقت به دامپزشک مراجعه کنید و در صورت امکان، نمونه ای از ماده مشکوک را با خود ببرید.
سؤال: آیا استرس می تواند باعث ریزش آب دهان گربه شود؟
پاسخ: بله، ترس شدید، اضطراب و استرس بالا می توانند باعث ترشح بیش از حد بزاق و حتی ریزش کف از دهان گربه شوند. این یک واکنش فیزیولوژیکی به موقعیت های استرس زا است. اگرچه این حالت معمولاً موقتی است و با برطرف شدن عامل استرس زا بهبود می یابد، اما استرس مزمن می تواند به سلامت کلی گربه آسیب برساند. شناسایی و کاهش عوامل استرس زا در محیط گربه می تواند به بهبود این وضعیت کمک کند.
پت شاپ سعادت | خرید لوازم حیوانات خانگی، عذای سگ و گربه